41

روشنفکران سرزمینم

در شیشه های الکل و کافه های تاریک تکثیر می شوند

دست هایشان به قلم چسبیده

و کاغذ هایشان را هرشب

در آتش کارتون خواب های یخ زده دفن می کنند

درد های مشترک را

در گوش هم فریاد می زنند

وسیاهی دود سیگار را

تا ریشه های سبز وجودشان پک می زنند

مانند چراغی که سالهاست

برای سبز شدن

درختان خشک حاشیه ی خیابان را می شمارد

گنجشک بی گذرنامه...